Magnus Berg

Magnus Berg
Biography

De nu achttien jarige Noor Magnus Berg kreeg zijn eerste gitaar toen hij amper zeven was. Deze gitaar was gebouwd door zijn grootvader en stelde de jonge Magnus in staat om zich te ontwikkelen op dit instrument. De jonge Noor stond aanvankelijk in bewondering voor Angus Young en zijn manier van spelen. Later leerde hij de blues kennen door BB King, Muddy Waters, Stevie Ray Vaughan en Otis Rush. Op zeventien-jarige leeftijd stond Magnus Berg al te spelen in de Buddy Guy Legends Club in Chicago. De familie Berg ging elke zomer op vakantie in Florida en daarvan maakte Magnus gebruik om te kunnen spelen in één van de vele clubs. In het najaar van 2012 was de jonge Noor samen aan het spelen met Mike Zito in één van die clubs, toen Kirsten Thien in de ban geraakte van Magnus gedurende één van zijn gitaar solo”s. Dit was de start van een grens overschrijdende samenwerking tussen Kirsten en Magnus. Ze nam Berg mee op tour als lead gitarist gedurende haar tour door de USA, Noorwegen, Frankrijk, Duitsland, België en Nederland. Magnus Berg studeert nog aan de hoge school en heeft in Noorwegen ook nog zijn eigen band waarmee hij in de weekends optreedt. Het is met deze jongens dat hij het album ‘Cut Me Loose’ opnam. De cd bevat tien songs, waarvan er drie covers zijn. De originele songs werden door Magnus geschreven. Het album verscheen op het Screen Door Records, het label van Kirsten Thien. De producer is Erik Boyd, die ook nog als muzikant aanwezig is op ‘Cut Me Loose’.
Het album opent dadelijk met de schitterende titelsong ‘Cut Me Loose’. De taaie en zanderige gitaar riffs van Magnus zijn samen met het verschroeiende blaas en zuigwerk van Bjorn Tore ‘Daffy’ Larsen op de mondharmonica het meest bepalend in deze strakke bluesrocker. De stem van Magnus klinkt zeer volwassen voor een jongen van achttien. Dit is een heel vette opener van dit debuut album. Het tempo wordt wat opgetrokken voor de rockblues ‘One Way To Please You’, dat Magnus samen met Kirsten Thien schreef. De lekkere, diepe baslijnen van Roy Oscar Pettersen ondersteunen op prachtige manier de song maar het zijn net als op ‘Cut Me loose’ de pittige gitaar riffs en de geweldige mondharmonica die het nummer kleuren en het een extra dimensie geven. In de stuwende en stomende boogie shuffle ‘Drifting’ laat Magnus zijn gitaar op een grootse manier janken, terwijl hij klagend zingt dat hij uit het hart van zijn geliefde aan het drijven is, dat hij niet kan eten en niet kan slapen. Schitterend is de wijze waarop deze achttien jarige jongeman dit zingt. Magnus Berg moet al heel wat liefdesverdriet gekend hebben in zijn nog jonge leven want ook de hypnotiserende slowblues ‘When You Leave Me’ gaat over dit onderwerp. Het nummer bouwt een muzikale spanning op door een memorabele riff te gebruiken. Zijn glibberige slide gitaar klinkt even triest als zijn klagende zang. Daffy Larsen weet me ook hier weer te raken met zijn formidabel werk op de bluesharp. De eerste cover is het country blues deuntje ‘Kansas City Blues’. In dit levendige Jim Jackson nummer mogen eerst Daffy op zijn magistrale harp, vervolgens Magnus op de gitaar en als laatste gast muzikant Kristian Koppang op de toetsen zich in de kijker spelen met een korte solo.

De tweede cover is het instrumentale uptempo nummer ‘San-Ho-Zay’ van Freddie King. Een uitgelezen song voor Magnus om zijn kwaliteiten op de Fender nog eens dik in de verf te zetten. Hij pakt deze kans ook met twee handen. Deze versie vind ik beter dan het origineel, omdat hier niet alleen de nadruk ligt op de gitaar, maar dat de mondharmonica ook vrij uitgebreid aan bod komt met heel wat knappe riffs. Drummer Ola Overby geeft een erg pittig ritme aan op het slagwerk. Kirsten Thien neemt het vocale voor haar rekening in het rustige ‘When It’s Gone’. Het fijne melancholische country slide geluid van Magnus past perfect in dit nummer en ook de accordeon en extra akoestische gitaar van producer Erik Boyd zijn hier een prima keuze. Magnus Berg heeft van de Willie Dixon klassieker ‘Hoochie Coochie Man’ een heel ranzige versie gemaakt met behulp van het schitterende werk op de harmonica van Daffy Larsen. Magnus laat vet en brutaal slidewerk horen en Kristian Koppang is onweerstaanbaar op de toetsen. Dit is misschien wel de beste versie die ik ooit van deze Muddy Waters hit gehoord heb. In de stuwende boogie roadsong ‘St. Pete Boogie’ wordt je onvermijdelijk meegezogen in de pompende groove van Havard Sunde op drums en Oscar petterson op bas. Als Daffy dan ook nog al zijn registers opentrekt op de harmonica dan gaat het in een duizeling wekkende vaart naar St. Pete. Als afsluiter koos Magnus voor de jump blues song ‘One Too Many’. Dit is een debuut album dat kan tellen. Dit is een klasse cd. Prachtige nummers, prima stemgeluid en erg goede muzikanten. Een ritme sectie waar je een rots op kan bouwen en daar bovenop een zeer begaafde gitarist en een onweerstaanbare man op de mondharmonica.

Deze schijf zal nog dikwijls in mijn cd speler zitten. Uit goede bron heb ik vernomen dat Magnus Berg in 2015 naar Nederland en België komt dus hou de concert kalender goed in het oog. Midden augustus zal hij zeker op een festival staan in België.

Tracklist:

CUT ME LOOSE
ONE WAY TO PLEASE YOU
DRIFTING
WHEN YOU LEAVE ME
KANSAS CITY BLUES
SAN-HO-ZAY
WHEN IT’S GONE (W/ KIRSTEN THIEN)
HOOCHIE COOCHIE MAN
ST PETE BOOGIE
ONE TOO MANY